Zagadnienia do egzaminu licencjackiego z historii

Wpis

piątek, 10 czerwca 2011

1. Definiowanie polityki; różne ujęcia.

1. Definiowanie polityki; różne ujęcia.Termin polityka pochodzi od grackiego wyrazu politiká, oznaczającego ściśle określonezajęcia: uczestnictwo w zgromadzeniach, naradach, wyborach, wydawanie wyroków sądowych,pełnienie funkcji publicznych. Zajęcia te wykonywali obywatele polis – polítes. Dotyczyły sprawwspólnych dla greckiej wspólnoty. Początkowo więc polityka nie była pojęciem ogólnym, aleodnosiła się do greckiej formy życia zbiorowego. Zajęcia polityczne nie były rozumiane jakoprzejaw wolności jednostki, lecz jako powinności członka wspólnoty. Polityka zakładała organiczneistnienie ukształtowanej i uświęconej tradycją, polis, była możliwa i realna tylko w jej granicach.W filozofii i myśli politycznej polityka była rozumiana następująco. Według Platona byłarealizacją dobra, dla Arystotelesa drogą do osiągnięcia szczęścia – eudajmonii. Machiavelliuważał ją za narzędzie do zdobycia, zachowania i umocnienia władzy. W XVI wieku we Francji,pojmowana była jako wprowadzenie i utrzymanie stanu pokoju społecznego.Za klasyczną uważana jest definicja polityki Maxa Webera – dążenie do udziału we władzy lub dowywierania wpływu na podział władzy, czy to między państwami, czy też w obrębie państwa,między grupami ludzi, jakie to państwo tworzą.Nowożytna koncepcja polityki przejęła antyczne pojęcie, funkcjonuje ono jednak wodmiennych kontekstach (historyczno – społecznych, teoretyczno – intelektualnych). Pojęcienabrało nowych znaczeń ponieważ pojawiły się nowe cele polityki – wolność, niepodległość,sprawiedliwość, nowe podmioty – związki zawodowe, partie, nowe metody działań politycznych –dyplomacja, integracja. Działania polityczne mają także charakter publiczny.Hannah Arendt wskazuje na istnienie, w nowożytnej koncepcji polityki, różnic między ludźmi igrupami ludzkimi. Jest to faktem zasadniczym dla polityki, która jest działaniem dotyczącym sprawporządku współżycia i życia zbiorowego jednostek i grup społecznych, odmiennych, które żyjąjednak wspólnie.W Leksykonie politologii (red. Herbut, Antoszewski) ukazane jest pięć różnych ujęć polityki.Jest to orientacja formalnoprawna – działalność instytucji państwowych, aparatu państwowego. Wpodejściu behawioralnym jest dowolnym układem stosunków społecznych, w których występujewyraźna obecność kontroli, wpływu, władzy lub autorytetu. W orientacji funkcjonalnej rozumianajako funkcja systemu społecznego zapewniająca jego rozwój poprzez rozwiązywanie konfliktów. Wpodejściu racjonalnym jest to podejmowanie decyzji w ramach procesu sprawowania władzy i gryo władzę, w którym udział biorą rozmaite podmioty. W stanowisku postbehawioralnym rozumianajest jako czynnik zmniejszający, usuwający ograniczenia w zaspokajaniu potrzeb ludzi.We współczesnym języku politycznym pojawia się pojęcie postpolityki. Określa ono stanwspółczesnej polityki. Porzucone zostały spory ideologiczne, sama ideologia została uproszczona idopasowana do przekazu medialnego, który powinien być krótki i zrozumiały. Media pełnią wpostpolityce rolę pośrednika pomiędzy politykami a obywatelami, przez co mogą swobodniekreować i wpływać na przekaz polityczny. Znaczącą rolę zaczynają w polityce odgrywać marketingpolityczny, PR. Nastąpiło odejście od wielkich sporów ideologicznych. Bardzo ważną rolę odgrywainternet, dzięki niemu obywatele mogą 24 godziny na dobę śledzić wydarzenia polityczne (przykładpostpolityka B.Obama).

Szczegóły wpisu

Tagi:
brak
Kategoria:
Autor(ka):
politologia_ign
Czas publikacji:
piątek, 10 czerwca 2011 12:15